Την περασμένη Δευτέρα ξύπνησα σε ένα προαστιακό Holiday Inn στο  Χιούστον του Τέξας και έμαθα πως ο Μπιν Λάντεν είναι νεκρός. Έχοντας βιώσει δις την εκλογή Μπους, αλλά και την 11η Σεπτεμβρίου στις ΗΠΑ, ήξερα τι να περιμένω.

Η έτσι νόμιζα.

Έξω από την πόρτα μου βρήκα την USA Today ίσως την μεγαλύτερη εφημερίδα της χώρας, και σίγουρα μια από τις πιο λαϊκιστικές. Προς έκπληξή μου, είδα πως πρωτοσέλιδο δεν είχε ούτε Δίδυμους Πύργους, ούτε αστερόεσσες, ούτε κάτι άλλο macho, αλλά μια κεντρική φωτογραφία του Μπιν Λάντεν, με πρωτοσέλιδο: «Ο Μπιν Λάντεν είναι νεκρός, λέει ο Ομπάμα».

Την επαύριον, η ίδια εφημερίδα βγήκε με λεξιλόγιο όπως «ανακούφιση», «συλλογισμός» και «πραγματικότητα». Πουθενά δεν είχε εκείνα τα «bring it on» που θύμιζαν την εποχή Μπους.

Ο Καρλ Ρόουβ, ο εγκέφαλος της συνομοταξίας του Μπους, έγραψε δύο κουβέντες στο twitter. Αν και ο «επίλογος» ήταν «USA!USA!», ήταν μετρημένος. Ακόμα και το τηλεοπτικό δίκτυο Fox, το οποίο ιδεολογικά βρίσκεται στα δεξιά του Ντικ Τσένει, τήρησε χαμηλούς τόνους, μετά τους αστείους θεατρινισμούς του Geraldo.

Παρακολουθώντας τις ΗΠΑ τα τελευταία χρόνια, ο παρατηρητής εντοπίζει δύο χαρακτηριστικά:

Πρώτο, το πόσο βαθειά διχασμένη είναι η χώρα, τόσο σε επίπεδο πολιτείας, όσο και σε επίπεδο κοινωνίας, αλλά και το πόσο δύσκολα γεφυρώνονται οι διαφορές.

Δεύτερο, το πόσο μεγάλη είναι η αμηχανία και πόσο διάχυτος ο φόβος σε μια χώρα όπου, στο όνομα της ασφάλειας, θυσιάζεται η αξιοπρέπεια του πολίτη, αλλά και η ελευθερία του.

Γι αυτό και ξαφνιάστηκα όταν είδα το πόσο μετρημένη ήταν η αντίδραση σε μια είδηση που οι αμερικανοί ήλπιζαν εδώ και δέκα χρόνια να ακούσουν. Ο λόγος, θεωρώ, για αυτή την αντίδραση, ήταν το διάγγελμα του αμερικανού προέδρου το βράδυ της Κυριακής, όταν ενημέρωσε τον αμερικανικό λαό πως ο Μπιν Λάντεν είναι νεκρός.

Ο Ομπάμα, ο οποίος είχε επιτύχει τον δεδηλωμένο νούμερο ένα στόχο του όσον αφορά στην πολιτική για την τρομοκρατία, έδειξε σοβαρός, μετρημένος και συνετός.

Έδωσε την ευχάριστη νότα που ήθελε, και είπε φυσικά πως αυτή η είδηση αποδεικνύει πως οι ΗΠΑ, όταν πουν πως θα κάνουν κάτι, το καταφέρνουν, αλλά απέφυγε εκείνη την πανηγυρική στάση που χαρακτήριζε τον Μπους. Θυμάστε εκείνο το «Mission accomplished»;

Ο Ομπάμα, όμως, έβαλε τον πήχη πολύ ψηλά με την παρουσία του στις ειδήσεις. Έδειξε σεβασμό στον προκάτοχό του, τον οποίο ενημέρωσε μόλις τελείωσε η επιχείρηση. Απέφυγε τις εθνικιστικές καμπάνες και τις ζητωκραυγές.

Παρέμεινε ήρεμος και είπε στον αμερικανικό λαό πως τίποτε δεν έχει τελειώσει. Δεν είπε, ας πούμε, πως η δική του είναι η πρώτη κυβέρνηση που σκότωσε τον Μπιν Λάντεν και πως ποτέ πριν, καμία άλλη κυβέρνηση δεν τον είχε σκοτώσει.

Και, την επαύριον, ανακοίνωσε πως ο διευθυντής της CIA θα ενημερώσει την Γερουσία για την επιχείρηση. Με όλα αυτά, έκοψε την φόρα στην εθνικιστική πτέρυγα της χώρας, η οποία είναι πολύ μεγάλη, και επέβαλε, διά της ηγεσίας του, την σύνεση, την μετρημένη αντίδραση και την σοβαρότητα.

Σε μια εποχή όπου σε ολόκληρη την Ευρώπη, αλλά και ιδιαίτερα την Κύπρο, παρουσιάζεται ένα σοβαρό έλλειμμα στην ποιότητα της ηγεσίας μας, ο Ομπάμα αποτελεί μοναδική περίπτωση. Ό,τι κι αν αισθάνεται κανείς για τις ΗΠΑ ή τους αμερικανούς, οφείλουμε να κοιτάξουμε το παράδειγμα του καταπονημένου αλλά σεβαστού αμερικανού προέδρου, ο οποίος δίνει μαθήματα ποιοτικής ηγεσίας.

Και, για να μην ξεχνιόμαστε –και δεν είναι καθόλου άσχετο με την ποιότητα της ηγεσίας- πρέπει να προχωρήσει το ΓεΣΥ και να εκπονηθεί Μεσοπρόθεσμο Δημοσιονομικό Πλαίσιο (ΜΔΠ).