Υπάρχουν άτομα σε θέσεις κλειδιά των Βρυξελλών με σαφείς εθνικές «προτιμήσεις», οι οποίοι εκμεταλλεύονται τη κάθε ευκαιρία για να προωθήσουν συμφέροντα που δεν συνάδουν με τα δικά μας.

Ωστόσο, αν αυτοί παίζουν το δικό τους παιγνίδι, εμείς τους δίνουμε χώρο να ελιχθούν και να αναπτύξουν την στρατηγική τους. Η Κομισιόν απέστειλε τον Κανονισμό για το απευθείας εμπόριο στο Κοινοβούλιο διότι αυτό όφειλε να κάνει, νομοτυπικά. Δεν το έπραξε κρυφά, ούτε απέκρυψε τις προθέσεις της. Το έπραξε κανονικά και με τον νόμο, και ως όφειλε.

Αν ο Επίτροπος Φούλε δεν ανέφερε τίποτα στον κ. Κυπριανού όταν οι δύο συναντήθηκαν, αυτό ίσως να αποτελεί ένδειξη ότι ο Επίτροπος επιχείρησε να «μας την φέρει». Από την άλλη, όμως, μπορεί ο κ. Φούλε να διερωτήθηκε μετά την συνάντησή του με τον κ. Κυπριανού γιατί δεν είπε τίποτε ο Κύπριος ΥΠΕΞ για ένα θέμα τόσο σημαντικό για την Κύπρο για το οποίο ήταν –νόμιζε- ενήμερος.

Το ζήτημα όμως δεν είναι αυτό. Πρόκειται για ένα Κανονισμό, βασισμένο σε αμφίβολη νομική βάση, ο οποίος θα μπορούσε εύκολα να είχε «σκοτωθεί» πριν από καιρό. Όταν πρωτοεμφανίστηκε, αυτό αποτελούσε μεγάλη αποτυχία της τότε κυβέρνησης, αλλά ουδείς τόλμησε να μιλήσει. Μετά, και παρά το γεγονός ότι ενημερώθηκαν συγκεκριμένα άτομα στην διπλωματική μας υπηρεσία, ουδείς πήρε είδηση πως ο Κανονισμός είχε συμπεριληφθεί σε μια λίστα θεμάτων.

Κι αν δεν είδε κάποιος στην διπλωματική υπηρεσία την αναφορά στην Κύπρο (καλάν, δεν κάνουν ένα control-F, Cyprus στο pdf;) δεν είχε ακουστεί τίποτε ούτε στους διαδρόμους;

Ο γράφων έχει ιδίαν άποψη για το πώς λειτουργούν διάφορες καταστάσεις στις Βρυξέλλες. Ο καφές, το ποτό και ενίοτε το γεύμα με τους θεωρούμενους ως αντιπάλους μας, είναι επιβεβλημένα. Εκεί πέφτουν οι άμυνες και διαφαίνονται οι προθέσεις. Και όταν τους συγκεκριμένους ανθρώπους στην Κομισιόν και το Κοινοβούλιο τους ταΐζουν και τους ποτίζουν οι Τούρκοι διπλωμάτες, ένα ποτό στο Ralphs δεν ήπιε κάποιος δικός μας μαζί τους; Έστω και εθιμοτυπικά, έστω και καθηκόντως.

Αυτό δεν είναι όλο. Τη στιγμή που η Τουρκική διπλωματία ασκεί έλεγχο σε πολιτικούς χώρους και αλωνίζει στις Βρυξέλλες, η Κύπρος έχει στο Κοινοβούλιο μόνο δύο άτομα. Ικανότατοι μεν, μόνοι δε, χωρίς στήριγμα, χωρίς βοήθεια, χωρίς επαγγελματίες lobbyists και χωρίς άμεση καυτή γραμμή με τη Λευκωσία. Κάποιος ας τους στηρίξει, επιτέλους.

Όταν οι συνεργάτες των ευρωβουλευτών πίνουν και τρώνε με τους επαγγελματίες lobbyists των οποίων πελάτες είναι οι Τούρκοι, και όταν συναντούν άτομα σε κέντρα ερευνών που είναι εναντίων της Κύπρου, κρύβονται από κάποιους άλλους για να μην τους δουν, διότι θα κατηγορηθούν ότι «συναναστρέφονται με τον εχθρό».

Εν τω μεταξύ, η «δράση» των κομμάτων περιορίζεται στην εξής συνταγή: ταξιδεύουμε στο Κοινοβούλιο, γεμίζουμε μια αίθουσα με μέλη του κόμματός μας και κάποιους Τουρκοκύπριους, φέρνουμε και κανένα ξένο ομιλητή. Εμείς μιλούμε, εμείς ακούμε, παίρνουν και ταξιδάκι τα παιδιά του κόμματος. Παίρνουμε κάμερες, στέλλουμε εικόνα στις ειδήσεις, και φωνάζουμε τι σπουδαία ενημερώσαμε τους Ευρωπαίους. Οι Ευρωπαίοι δεν παίρνουν χαμπάρι.

Το πρόβλημα, τελικά, είναι στην νοοτροπία μας.

Η ΕΕ μας φταίει διότι κινείται εναντίων μας, αλλά δεν βλέπει κανείς πως λειτουργούμε μάλλον άξεστα, πως οι λίγοι ικανοί αφήνονται μόνοι τους να μάχονται σε μια μάχη άνιση και πως εστιάζεται η προσοχή μας στο τι θα πουλήσει ο κάθε πολιτικός στην Κύπρο. Ακόμα και ο Υπουργός Εξωτερικών, που δεν μας συνήθισε σε τέτοιες κινήσεις, επέδειξε αμηχανία και του έφταιξε η Κομισιόν για το φιάσκο που προέκυψε από το δικό του Υπουργείο.
Αν βγαίνουν συνέχεια «πίσω από την άμυνά μας» (όπως λένε οι ποδοσφαιρόφιλοι), τότε δεν φταίνε αυτοί, αλλά η δική μας ομάδα. Κύριοι, αφήστε στις μεμψιμοιρίες, σταματήστε τις μικρότητες περί «κακής Ευρώπης» και παίξτε μπάλα.

ΥΓ. Από τη στιγμή που έβγαλε ο δημοσιογράφος Παύλος Ξανθούλλης το έγγραφο στον ΑΝΤ1, χρειάστηκαν 4 λεπτά για να το βρει ο γράφων. Πόσο χρειάστηκαν οι υπεύθυνοι;